çawîş
چاویشKökenKok< Osm. çavuş "saray ulağı, teşrifatçı"
- 1
Uşak, hizmetkâr, teşrifatçı
Memê... rabû kincêd çawîşiyê li xwe kir
Mem kalkıp uşaklık elbiselerini giydi.
- 2
çavuş, müfreze komutanı (askerî)
Di leşkeriyê de çawîşê me her sibê saet pêncan em ji xewê radikirin.
Askerde çavuşumuz her sabah saat beşte bizi uykudan kaldırırdı.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
çawîşî diş. (-yê). uşaklık, hizmetkârlık.