çirûk

چرووک

diş. & sf.(-ê)

KökenKokyapım: çir + -ûk

1
Parıltı, şule, kıvılcım
EşanlamlıHevwateçirûsk
Ji bin nalên hespê çirûkên agir difiriyan.
Atın nallarının altından ateş kıvılcımları saçılıyordu.
2
sf. cimri, eli sıkı.
Ew ewqas çirûk e ku mêvanan jî venaxwîne mala xwe.
O kadar cimri ki misafirleri bile evine davet etmez.