Ferheng

abor

ئابۆر
KökenKok< Ar. ʿubūr
  1. Geçim, dirlik, nafaka, maişet, geçinme; kendi yağında kavrulma

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

ebûr kirin a) geçindirmek, bakmak (ailesini vb.); b) geçinmek, maişetini temin etmek
ebûrê xwe kirin kendi geçimini sağlamak, idare etmek, kıt kanaat yaşamak:

Bi vî teherî Ûsib ebûrê xwe dike, namire

Yusuf bu şekilde kendini idare ediyor, açlıktan ölmüyor.

ÖrneklerMînak

Di salên xelayê de me bi nanê ceh ebûrê xwe dikir.

Kıtlık yıllarında arpa ekmeğiyle geçinirdik.