aciz

1. 1

   mutsuz, üzgün, kederli, umutsuz; (-den/-dan) bıkmış, usanmış

   EşanlamlıHevwatebêzardilteng

   Mamoste ji şerê zarokan ê di dersê de gelekî aciz bû.

   Öğretmen, ders sırasındaki çocukların kavgasından hayli bunaldı.

   "Çima tu naxwî"? Go: "Bavo, ez ji goşt aciz bûme"

   "Neden yemiyorsun?" Dedi ki: "Baba, etten usandım/bıktım"

   Gelikî bêna min tenge, ez acizim

   Çok canım sıkılıyor, bunalmış ve huzursuzum

   Seydayê min pir bi vê nezanîna min êşiya û aciz bû

   Hocam benim bu bilgisizliğime çok incindi ve canı sıkıldı harfiyen: 'bu cehaletime'

   Welah, ez gelikî ji canê xwe aciz bûme

   Vallahi canımdan bezdim/usandım.

2. 2

   eskiEskimiş sözPeyva kevn güçsüz, çaresiz, iktidarsız, âciz

   Lehî ewqas bi hêz bû ku gundî li hember avê bêçare û aciz man; ji destê kesî tiştek nedihat.

   Sel o kadar güçlüydü ki köylüler suyun karşısında çaresiz ve âciz kaldı; kimsenin elinden bir şey gelmiyordu.

3. 3

   yorgun, bitkin, halsiz

   Piştî rêwîtiya şeş saetan ez ji westandinê aciz û bêhal bûbûm; min tenê dixwest ku razêm.

   Altı saatlik yolculuktan sonra yorgunluktan bitkin ve halsiz düşmüştüm; tek istediğim uyumaktı.

4. 4

   rahatsız, cefa/ıstırap çeken.

   [Zanî ku mar kûviyek dabeland lê strûyên [sterêne] wî neçûne xwarê û mane li gewriya wî da û jê aciz bû]

   Yılanın yabani bir hayvanı yuttuğunu, fakat boynuzlarının boğazından aşağı inmeyip orada kaldığını ve bundan ıstırap çektiğini anladı.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

Bkz.Binêre