azib
عازبKökenKok< Ar. ʿazab
- 1
Evlenmemiş, bekâr, bekâr delikanlı
Xortê hejar ji ber xizaniyê gelek salan azib ma û nekarî malek ava bike.
Yoksul genç parasızlık yüzünden uzun yıllar bekâr kaldı ve bir yuva kuramadı.
- 2
evde kalmış kimse
Keça cîranê me çil salî bû û hê jî azib mabû.
Komşumuzun kızı kırk yaşındaydı ve hâlâ evde kalmıştı.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
azib man bekâr kalmak;
xortê azib bekâr delikanlı.