emir

1. 1

   Emir, buyruk, komut, talimat; yetkili makamın kesin talimatı

   Emrê ser celaçiya kiriye

   Cellatlara ferman buyurdu / buyruk verdi.

   Zarokan tavilê emrê bavê xwe pêk anî.

   Çocuklar hemen babalarının emrini yerine getirdi.

2. 2

   İzin, ruhsat:

   EşanlamlıHevwateferman

   Lê emrê kuştinê nîne

   Fakat öldürme izni yoktur

   Bê emrê bavê xwe ez naçim tu derê.

   Babamın izni olmadan hiçbir yere gitmem.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

1. Ömür, hayat süresi, yaş:

   Emrê wî heft sal in

   O yedi yaşındadır

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

ÖrneklerMînak