esker
عەسکەرKökenKok< Ar. ʿaskar
- 1
Asker, er, nefer
Eskerên qral li çar aliyê bajêr nobet digirtin.
Kralın askerleri kentin dört bir yanında nöbet tutuyordu.
- 2
Ordu, ordugâh.
Eskerê mîr li ber bajêr kon vegirtibû.
Mirin ordusu şehrin önünde çadır kurmuştu.
EşanlamlıHevwateserbaz