eyan
عەیانKökenKok< Ar. ʿiyān
- 1
Ayan, açık, aşikâr, besbelli, ortada
Eyan û eşkere bû ku ew rastiyê ji hevalên xwe venaşêre.
Arkadaşlarından gerçeği saklamadığı ayan ve açık ortadaydı.
- 2
Meşhur, herkesçe malum
Destê wî yê vekirî li hemû herêmê eyan e; kes ji ber deriyê wî birçî venegeriyaye.
Eli açıklığı bütün yörede bilinir; kapısından kimse aç dönmemiştir.
- 3
er.Eril adNavdêra nêr Ayan, kentin ileri geleni, asilzade, eşraf.
Di dawetê de eyanên bajêr hemû li serê civatê rûniştibûn.
Düğünde şehrin ileri gelenlerinin hepsi baş köşeye kurulmuştu.