eşq
عەشقKökenKok< Ar. ʿišq
- 1
Aşk, sevda, tutku, şevk:
erbaneyekê bi eşq û hunereke welê diricifîne
bir tefi öylesine bir aşk ve ustalıkla çalar ki;
Emrê xwedê eşqa Mecrûm ser saz bû
Allah'ın hikmetiyle Mecrum saza âşık oldu / şevkle bağlandı.
- 2
Sevinç, coşku, neşe
EşanlamlıHevwatedildarîBi hatina biharê re eşqeke nû ket dilê min.
Baharın gelişiyle yüreğime yeni bir coşku düştü.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
eşq û mecal elverişli ve sevinçli vakit
eşq û muhbet aşk ve muhabbet, sevda bağı.