peyda
پەیداKökenKokkrş. Far. peydā, Pehl. paydāg
- 1
Belirgin, görünür, aşikâr: peyda bûn (Bkz.Binêre peydabûn) a) ortaya çıkmak, görünmek; b) var olmak, türemek, doğmak:
ko her yekê ji bûyerekê an ji xeyala kesekî peyda bûye
her biri bir olaydan yahut birinin hayalinden var olmuştur;
Paşê me dît ronahiyek ji ezmên peyda bû û erd ronak kir.
Sonra gökyüzünden bir ışığın belirdiğini ve yeri aydınlattığını gördük.
- 2
peyda kirin (Bkz.Binêre peydakirin) a) bulmak; b) elde etmek, tedarik etmek, temin etmek:
EşanlamlıHevwatemewcûdDivê em çil çekî peyde bikin
Kırk zırh tedarik etmeliyiz
Ji bo daweta birayê min me deh kursiyên din ji cîranan peyda kirin.
Ağabeyimin düğünü için komşulardan on sandalye daha bulduk.