porkur

پۆرکور

sf. & diş.(-ê)

KökenKokyapım: por + kur

1
Saçı kazınmış veya kısa kesilmiş (kadın)
Xwişka min porê xwe da birîn; dema hat malê, kalikê min got: 'Keçê, tu çima porkur bûyî?'
Kız kardeşim saçlarını kısacık kestirdi; eve gelince dedem, 'Kızım, saçını neden bu kadar kısalttın?' dedi.
2
Erkek yakınlarını (baba, kardeş, oğul) kaybedip yasa batmış, saçı kesik bahtsız kadın
Ji dema ku mêr û kurê wê mirin, ew jina porkur her êvar li ber derî rûdine û li rê dinêre.
Kocası ve oğlu öldüğünden beri o yaslı kadın her akşam kapının önüne oturup yolu gözlüyor.
3
mec. Talihsiz, biçare kadın.
Zînê tû yî, hêsîr, porkur Memo ez im di vî zindana tarî de.
Zin sensin; esir ve saçı kesik/bahtsız Mem ise bu karanlık zindanda benim.