Ferheng

pûç

پووچ
sf.SıfatRengdêr
KökenKokkrş. Far. pūč
  1. 1

    Boş, kof (ceviz, badem, ekin başağı hk.); içi çürük

    Gûzek pûç ji nava sed gûzên tijî derket û kete ser erdê.

    Yüz dolu ceviz arasından bir boş/çürük ceviz çıktı ve yere düştü.

  2. 2

    İşe yaramaz, beyhude, boşboğaz, lüzumsuz

    Van gotinên pûç berde, were em li karê xwe binêrin.

    Bırak bu boş lafları, gel işimize bakalım.

  3. 3

    Çürük, bozuk, heba olmuş: pûç kirin (bozmak, berbat etmek, heba etmek)

    EşanlamlıHevwatebêkêrpetotrizî

    Barana bêwext hemû tiriyên me pûç kirin.

    Mevsimsiz yağmur bütün üzümlerimizi çürüttü.