viyan

ڤیان

f. gçl. & diş.(-vê-)

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

1
Gerekmek, lazım olmak; -malı/-meli: divê ku... -ması gerekir
Diviya bû ku xort bi şeref û namûs jin bîne û mala xwe ava bike.
Gerekiyordu ki genç delikanlı şerefiyle evlensin ve yuvasını kursun.
2
istemek, muhtaç olmak:
Berî ku em rê bikevin, min aveke sar divê.
Yola çıkmadan önce, soğuk suya ihtiyacım var.
Min ji bo nêçîrê tifingek divê.
Avlanmak için bana bir tüfek lazım.
Dayê, ji bo dibistanê min deftereke nû divê; ya kevn qediya.
Anne, okul için yeni bir deftere ihtiyacım var; eskisi bitti.
3
sevmek:
Xwesiya te tu divêyî
Kayınvaliden seni seviyor;
noke te ez nevêm
şimdi sen beni sevmiyorsun / istemiyorsun;
Apê min got: "Bavê te tu gelekî divêyî, lê nizane çawa bibêje."
Amcam dedi ki: "Baban seni çok seviyor ama bunu nasıl söyleyeceğini bilmiyor."
4
diş. istek, arzu, irade: bi viyana xwe ve (kendi hür iradesiyle), viyana wî bo serbestiyê (onun özgürlük arzusu).
Keçikê bi viyana xwe mêr kir; kesî zor lê nekir.
Kız kendi isteğiyle evlendi; kimse onu zorlamadı.