zîz

1. Ses, duygu veya müzik için:

1. 1

   narin, dokunaklı, ince, hassas, melankolik

   Li bilûra xwe dida û stranine zîz û melûl li nav çiyan dileyistin.

   Kavalını çalıyordu; yüreğe dokunan, hazin ve yanık nağmeler dağlarda yankılanıyordu.

2. 2

   tiz, keskin, delici; titrek ses.

   Dengê zîz ê fîtika trênê em ji xewê hişyar kirin.

   Trenin tiz düdük sesi bizi uykudan uyandırdı.

1. Küs, kırgın, gücenmiş; -zîz bûn: küsmek, gücenip darılmak (özellikle evli kadının küsüp baba evine gitmesi).

ÖrneklerMînak