ziyan
زیانKökenKokkrş. Far. ziyān, Pehl. ziyān
- 1
Ziyan, zarar, hasar: -ziyan dan / -ziyan kirin / -ziyan gihandin: zarar vermek, ziyan etmek:
Ne min tera go, ziyanê mede mêşe?
Sana ormana zarar verme demedim mi?
Ezê usa bikim, wekî zîanê bidim mêşê û berhemê wê xelas bikim.
Öyle yapacağım ki ormana zarar vereyim, ürününü tüketeyim.
- 2
kayıp, telef.
Çûyîna wî ji gund ji bo me hemûyan ziyaneke mezin bû.
Onun köyden gidişi hepimiz için büyük bir kayıp oldu.
KarşıtDijwatefaîde