çalI
چالKökenKokkrş. Far. čāl
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
devê çalê kuyu ağzı, çukurun kenarı.
ÖrneklerMînak
Çal tijî zad e
Çukur tahılla/zahireyle doludur.
çal
çalII
چالKökenKokkrş. Tü. çal
Alaca, benekli, kır (özellikle hayvan donu için).
ÖrneklerMînak
Hespekî çal li ber derî girêdayî bû.
Kapının önünde alaca bir at bağlıydı.