çav

چاڤ

er.(-î; eğik: çêv)ayrıcaherwiha: çaw, çev

KökenKokkrş. Far. čašm, Pehl. čašm, Av. čašman-

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

anîn / xistin ber çavan göz önüne sermek, dikkate sunmak;

çav ketin (+ li) gözü ilişmek, görmek, fark etmek;

çav li ser kesekî bûn gözü üzerinde olmak, gözetlemek;

çav li rê bûn yolu gözlemek, intizar etmek;

çavên xwe ji tiştekî nebirin gözlerini bir şeyden ayırmamak;

çavên xwe germ kirin / nerm kirin kestirmek, uyuyuvermek;

ser çavê min! başım gözüm üstüne! Memnuniyetle!

Eva nêzîkî çil roj û çil şevî ye, ez rê têm, hê çavê min li evd û însanan neketiye

Neredeyse kırk gün kırk gecedir yoldayım, henüz bir insan evladına gözüm ilişmedi.

Wezîr, ko tê li meclisê, çav li teyr dikeve

Vezir meclise gelince kuşa gözü ilişir.

Çavê te li min be

Gözün üzerimde olsun.

Çavê wê li rê ye

Gözü yoldadır / yolu gözlüyor.