çayîr
چاییرKökenKok< Tü. çayır
- 1
Çayır, çimenlik alan, otlak
Ji wan cewikan hinek... hêdîka nava çayîran ra dikişiyan
O derelerden bazıları yavaşça çayırların arasından süzülüyordu.
Li çayîra kesk a bilindahiya çiyê pezê koçeran bi aramî diçêriya û kaniyên zelal diherikîn.
Dağ doruğundaki yeşil çayırda göçerlerin koyunları huzurla otluyor ve berrak pınarlar akıyordu.
Hespan berdin çayîrê, bila heta êvarê biçêrin.
Atları çayıra salın, akşama kadar otlasınlar.
- 2
taze çim, boy vermiş ot.
Golikan çayîra teze xwar û zikên xwe têr kirin.
Buzağılar taze çimi yiyip karınlarını doyurdular.