çûn

چوون

f. gçsz.(-ç-)ayrıcaherwiha: çon, çûndin, çûîn, çûyin, çûyîn

KökenKokkrş. Far. šodan, Av. šyav-

1
Gitmek, yürümek, yol almak
Çûyîn-hatina ewqayê bedew û kubara qet dilê Memê ne dihejand
Bunca güzel ve soylu kişinin gidiş gelişi Mem'in kalbini zerre kadar kımıldatmıyordu.
2
uymak, denk gelmek, sığmak
Ev qas kinc naçin nav vê çenteyê.
Bu kadar giysi bu çantaya sığmaz.
3
(zaman) geçmek; - ji bîr çûn unutulmak; - çûn ser benzemek, çekmek:
Bkz.Binêrederçûn jêçûn raçûn têkçûn
Ew çûye ser bavê xwe
Babasına çekmiş
Deh sal çûn, lê dengê wê hê jî di guhê min de ye.
On yıl geçti ama sesi hâlâ kulağımda.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

bi hev çûn birbirine girmek, kavgaya tutuşmak;

çûyîn-hatin gidiş geliş, temas, münasebet;

Du serê çê naçine ser balgiyekî İki iyi kafa bir yastığa sığmaz [atasözü].

Navê wî ji bîra min çûye.

Adı aklımdan çıkmış (unutmuşum).

Çûyîna wan a ji vî welatî dilê her kesî êşand.

Onların bu ülkeden gidişi herkesin yüreğini sızlattı.