şert
شەرتKökenKok< Ar. šarṭ
- 1
Şart, koşul (EşanlamlıHevwate: merc): -şert girê dan sözleşmek, şart koşmak
Birayê min ê mezin berî ku destûrê bide min ku ez biçim geştê, şertek girê da: divê ez pêşî xebata xwe biqedînim.
Büyük abim, geziye gitmem için izin vermeden önce bir şart koştu: önce işimi bitirmem gerekiyordu.
- 2
bahis, iddia (EşanlamlıHevwate: miçilge): -şert girtin bahse girmek. -şert anîn görevi tamamlamak; -şert avêtin görev yüklemek.
Ka em şert bigirin: heke tîma me bi ser bikeve, tu yê şîvê bidî min.
Hadi iddiaya girelim: takımımız kazanırsa akşam yemeğini sen ısmarlayacaksın.