av
ئاڤKökenKokkrş. Far. āb, Sor. aw, Av. āp-
- 1
Su
Zarok ji lîstikê westiyabûn, her yekî qedehek av vexwar.
Çocuklar oyundan yorulmuştu, her biri bir bardak su içti.
- 2
su seviyesi, nehir, akarsu.
Piştî baranên şevê, ava çemê gundê me pir zêde bû, kesî nikaribû derbasî aliyê din bibe.
Gece yağan yağmurlardan sonra köyümüzün deresinin suyu çok kabardı, kimse karşı tarafa geçemedi.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
av dan sulamak (tarlayı vb.); su vermek (hayvana) (Bkz.Binêre avdan):
We bîstanê xwe av da
Bostanınızı suladınız.
av vexwarin su içmek;
ava kaniyê çeşme/kaynak suyu;
av kutan havanda su dövmek (boşuna uğraşmak);
av ji kaniyê birîn suyunu kesmek;
av zêde bûn suyu çoğalmak, kabarmak.