bawermend
باوەرمەند- 1
İnançlı, mümin, itikat sahibi
Mirovê bawermend di her tengasiyê de xwe dispêre heqîqetê.
İnançlı insan her zorlukta hakikate sığınır.
- 2
(Felsefi/toplumsal) Bir ilkeye, davaya veya insana tam inanç ve güven duyan, itimat eden, sadık kimse.
Hevalê min ê zarokatiyê mirovekî bawermend e, soza xwe qet naşikîne.
Çocukluk arkadaşım sadık biridir, sözünden asla dönmez.