bayisI
باعسKökenKok< Ar. bāʿiṯ
- 1
Sebep, neden, gerekçe
Bayisê vê xerabiyê nezanî û belengazî ye.
Bu fenalığın sebebi cehalet ve yoksulluktur.
- 2
müsebbib, vesile olan kimse; başlatıcı.
Metika min bû bayisê zewaca dê û bavê min.
Halam annemle babamın evlenmesine vesile oldu.