Ferheng

bêhiş

بێهش
sf.SıfatRengdêrayrıcaherwiha: bêhûş, bêhîş
KökenKokyapım: bê- + hiş
  1. 1

    Akılsız, sersem, aklı kıt, ahmak

    Mirovê bêhiş zû dixape û dikeve nav kemînên xedar.

    Akılsız insan çabuk aldanır ve acımasız tuzaklara düşer.

  2. 2

    Baygın, kendinden geçmiş, şuursuz (bilinci kapanmış).

    Berî emeliyatê, bijîşkan nexweş bêhiş kir da ku êş nekişîne.

    Ameliyattan önce doktorlar, hasta acı çekmesin diye onu bayılttılar.

EşanlamlıHevwateehmeqbêmendjixweçûyî

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

bêhiş bûn kendinden geçmek, bayılmak (Bkz.Binêre bêhişbûn);
bêhiş kirin bayıltmak, narkoz vermek (Bkz.Binêre bêhişkirin);
bêhişî baygınlık, şuursuzluk hâli.

ÖrneklerMînak

Ji derba giran a li serê wî ketibû, li erdê bêhûş ma.

Başına yediği ağır darbeden ötürü yerde baygın kaldı.