cahil
جاهلKökenKok< Ar. ǧāhil
- 1
Genç, delikanlı, toy, körpe; ergen
Baxçevanê zana li hewşê nihêrî û got: 'Dara cahil di biharê de gulên herî geş vedike.'
Bilge bahçıvan avluya baktı ve dedi ki: 'Körpe fidan baharda en canlı çiçekleri açar.'
Siwariyê cahil bi cesareteke bêmisal hespê xwe yê kihêl ber bi meydana mêran ve ajot.
Genç delikanlı süvari benzersiz bir cesaretle soylu atını yiğitler meydanına sürdü.
- 2
tecrübesiz, toy
Karkerekî cahil bêyî ku serî li kesî bide, dest bi karê metirsîdar kir.
Tecrübesiz bir işçi kimseye danışmadan tehlikeli işe başladı.
- 3
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
cahilî / cahiltî diş. 1) gençlik, toyluk, delikanlılık çağı; 2) tecrübesizlik; 3) cehalet, bilgisizlik.