deyndar

دەیندار

er. & diş. & sf.(-î / -ê)ayrıcaherwiha: deyindar, deindar

KökenKokyapım: deyn + -dar

1
er. & diş. borçlu, medyun
EşanlamlıHevwateqerdar
Ew deyndarê te ye
O sana borçludur.
2
sf. borçlu, minnettar.
Te di roja min a teng de destê min girt; ez heta hetayê deyndarê te me.
Zor günümde elimden tuttun; sana ömrüm boyunca minnettarım.