diyar

دیار

sf. & er.ayrıcaherwiha: dîhar, diiar

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

1
sf. Aşikâr, belirgin, meydanda, apaçık, belli
EşanlamlıHevwateaşkere kifş xanê xuya berbiçav liberçav
2
er. (-î) yer, yöre, diyar; tepe, yüksek yer.
Ez çûme serê diyarekî, min dît heft beran li pey beranekî [Pinê zebeş]
Bir tepenin başına vardım, bir koçun ardında yedi koç gördüm. bilmece; cevap: karpuz kolu

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

diyar e ku... bellidir ki, aşikârdır ki;

diyar bûn meydana çıkmak, belirmek, görünmek;

diyar kirin açıklamak, beyan etmek, bildirmek, ifade etmek (Bkz.Binêre diyarkirin).

Diyar e ku hemû kes guhertinê dixwaze

Aşikârdır ki herkes değişim istemektedir.

Kalek lê dîharmîş dibe

Karşısında bir ihtiyar belirir.

Serkeftina lehengên welat li ser çirûska çavên hemû dayikên dilşewat diyar bû.

Memleket kahramanlarının zaferi bütün bağrı yanık annelerin gözlerindeki ışıltıda aşikârdı.

Apê min di civata malbatê de diyar kir ku dê keça xwe bide zanîngehê.

Amcam aile toplantısında kızını üniversiteye göndereceğini açıkladı.