ezmanI
ئەزمانKökenKokkrş. Far. āsmān, Pehl. asmān, Av. asman-
Gök, gökyüzü, sema, felek.
ÖrneklerMînak
Vî erdî, vî ezmanî, min nebiriye!
Şu yere, şu göğe andolsun ki ben götürmedim!
Ewrên reş li ser asimanê me belav dibin
Kara bulutlar gökyüzümüzde dağılıyor.