ziman
زمانKökenKokkrş. Far. zabān, Pehl. uzwān, Av. hizvā-
- 1
Dil (tat alma ve konuşma organı)
Bijîşkî ji kurikî xwest ku devê xwe veke û zimanê xwe nîşan bide.
Doktor çocuktan ağzını açıp dilini göstermesini istedi.
- 2
dil, lisan: -zimanê zikmakî ana dili; -zimanên biyanî yabancı diller.
Xwendekarê me bi sê zimanan diaxive.
Öğrencimiz üç dille konuşuyor.