gune

گونە

sf. & ünl.ayrıcaherwiha: guneh

KökenKokkrş. Far. gonāh

1
sf. Masum, günahsız, suçsuz
Em gune ne, bêsûc û bêgune ne.
Biz masumuz, suçsuz ve günahsızız.
2
ünl. Günahtır, yazıktır, heba olmasın:
Guneye!
Yazıktır!
Eva mêrikî am û fam e, guneye
Bu olgun bir adamdır, öldürülmesi günahtır/yazıktır;
Heywanê bin me da gune ne
Altımızdaki binek hayvanlarına yazıktır.
Gune ye, wî kûçikî bêxwarin nehêle!
Yazık, o köpeği aç bırakma!