gunehkar

گونەهکار

er. & sf.(-î)ayrıcaherwiha: gunahkar, gunehker, gunekar

KökenKokyapım: guneh + -kar

1
er. Günahkâr kimse, suçlu
Deriyê Xwedê ji gunehkaran re jî vekirî ye, bêhêvî nebe.
Allah'ın kapısı günahkârlara da açıktır, umudunu kesme.
2
sf. Suçlu, kabahatli.
Em gelek gunahkar û rûreş boyn li ber dergahê xudê
Allah'ın dergâhında çok günahkâr ve mahcup olduk.