hîn

هین

sf.

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

Öğrenmiş; alışkın, alışmış: - hîn bûn (Bkz.Binêre hînbûn): a) öğrenmek; b) alışmak: - hîn kirin: öğretmek; alıştırmak.
Bkz.Binêrehînkirin
Ew hînî vir bûye
O buraya alıştı;

EşanlamlıHevwateperwerde

ÖrneklerMînak

Ez di nava salekê de kurdî baş hîn bûm û êdî dinivîsim.

Ben bir yıl içerisinde Kürtçeyi iyi öğrendim ve artık yazıyorum.