hebs
حەبسKökenKok< Ar. ḥabs
- 1
Hapis, tutukluluk
Kurê cîranê me du sal hebs kişand, niha li gund cotkariyê dike.
Komşumuzun oğlu iki yıl hapis yattı, şimdi köyde çiftçilik yapıyor.
- 2
Hapishane, cezaevi: - xistin hebsê: hapse atmak.
Dizê ku hespê cîran dizîbû sê mehan di hebsê de ma.
Komşunun atını çalan hırsız üç ay hapiste kaldı.