hekîm

حەکیم

er.(-î)

KökenKok< Ar. ḥakīm

Hekim, tabip, doktor.

EşanlamlıHevwateduxtor

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

(EşanlamlıHevwate: bijîşk, nojdar)

hekîmî kirin tedavi etmek, hekimlik etmek.

ÖrneklerMînak

Nexoşiya xwe bi hekîmên haziq û dermanên giyayî çareser kir.

Hastalığını mahir hekimler ve bitkisel ilaçlarla tedavi etti.