henek

هەنەک

diş.(-ê)

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

Şaka, latife, mizah: - henek kirin: şaka yapmak; - henekvan: şakacı, nüktedan kimse.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

(EşanlamlıHevwate: qerf, şoxî, galte, pêkenok, qirwelk)

ÖrneklerMînak

Xortan di civatê de bi hev re henek kirin û keniyan.

Gençler mecliste birbirlerine şaka yaptılar ve güldüler.