her
هەرKökenKokkrş. Far. har, Pehl. harw, Av. haurva-
- 1
sf.SıfatRengdêr Her, her bir: her kes (herkes); her car (her defasında); her gav (her vakit, sürekli); - her û her: daima, ebediyen
her çûye xirabtir bû
gitgide daha kötü oldu;
Her kes ji vê nûçeyê şa bû.
Herkes bu habere sevindi.
- 2
zf.Zarf, belirteçHoker Hep, daima, sadece.
Her çûye rewşa wan ber bi aramî û pêşveçûnê ve çû.
Gitgide / gittikçe durumları huzur ve gelişmeye doğru ilerledi.
Ew her li mal e, qet dernakeve derve.
O hep evde, hiç dışarı çıkmıyor.