heval
هەڤالKökenKokkrş. Far. hamāl, Pehl. hamāl
- 1
Arkadaş, dost, yoldaş, refik; - heval û hogir: eş dost, ahbap
Kur rabû... dêya xwe kire hevalê gê di zeviyê de.
Çocuk kalktı... tarlada annesini öküzün yoldaşı / eşi yaptı.
- 2
Yoldaş (siyasi ve toplumsal anlamda): Hevala Semîre. (Semire Yoldaş.).
Di civîna sendîkayê de her kesî bi navê "heval" gazî hev dikir.
Sendika toplantısında herkes birbirine "yoldaş" diye sesleniyordu.