hevbeş

1. 1

   er.Eril adNavdêra nêr Ortak, paydaş, hissedar

   Xalê min hevbeşê bavê min e; dikanê bi hev re digerînin.

   Dayım babamın ortağıdır; dükkânı birlikte çeviriyorlar.

2. 2

   sf.SıfatRengdêr Müşterek, ortaklaşa, kolektif; jiyana hevbeş (müşterek yaşam).

   Xebata hevbeş a cotkaran berhema zeviyan du qat zêde kir.

   Çiftçilerin ortak / imece çalışması tarlaların mahsulünü iki kat artırdı.

Bkz.Binêre