Ferheng

heyf

حەیف
diş.Dişil adNavdêra mê(-ê)
KökenKok< Ar. ḥayf
  1. 1

    İntikam, öç: - heyf hilanîn / standin: öç almak, intikamını almak

    Lehengê çiyayî sond xwar ku heyfa hevalên xwe hilîne.

    Dağ yiğidi arkadaşlarının intikamını alacağına yemin etti.

  2. 2

    ünl.ÜnlemBaneşan Yazık, acıma: Heyf e! (Yazıktır!)

    EşanlamlıHevwateîntîqam

    Heyfa wî lawikî!

    O delikanlıya yazık!

    Heyf e, ev qas nan tê avêtin!

    Yazık, bu kadar ekmek çöpe gidiyor!