Ferheng

hilbirin

هلبرن
KökenKokyapım: hil- + birin
  1. 1

    Yukarı kaldırmak, yukarıya çekmek

    Xalê min keça xwe hilbir ser milên xwe, da ku govendê bibîne.

    Dayım kızını omuzlarına kaldırdı ki halayı görebilsin.

  2. 2

    (Güreşte rakibi) sırtlayıp yere vurmak

    Pehlewanê zozanan hevrêkê xwe bi milan hilbirî û xiste erdê.

    Yaylaların pehlivanı rakibini omuzlayıp kaldırdı ve yere vurdu.

  3. 3

    Kesip ayırmak.

    Zilamî perçeyek goşt ji laşê golikî hilbir.

    Adam danadan bir parça eti kesip ayırdı.