Ferheng

hukim

حوکم
KökenKok< Ar. ḥukm
  1. Hüküm, egemenlik, iktidar; karar: - hukim kirin: hükmetmek, buyurmak.

EşanlamlıHevwateqirar

ÖrneklerMînak

Mîrê adil bi edalet li ser gelê herêmê hukim dikir.

Adil Mir bölge halkı üzerinde adaletle hüküm sürüyordu.