hêrs

هێرس

diş.(-ê)ayrıcaherwiha: hêrz, hers

KökenKokkrş. Ar. ḥirṣ

Öfke, hiddet, kızgınlık, hırs: - hêrs ketin: öfkelenmek; - lê hêrs bûn: birine kızmak, hiddetlenmek (Bkz.Binêre hêrsbûn): - hêrsa xwe anîn / kişandin: öfkesini yatıştırmak.
Ew pir lê hêrs bû
Ona çok öfkelendi;

Bkz.Binêre

Dema dît ku hevalê wî bêheqî lê hatiye kirin, hêrs kete dilê wî.

Arkadaşına haksızlık yapıldığını görünce yüreğine öfke doldu.