ji
ژ- 1
-den / -dan (ayrılma, çıkma hâli)
Mala min ji bajêr dûr e
Evim şehirden uzaktır.
Koçer ji deştê hatine
Göçerler ovadan geldiler.
Dengê bilûra şivan ji serê bilindahiyên çiyê heta kûrahiya newalê olan dida.
Çobanın kaval sesi dağın yücelerinden vadinin derinliklerine kadar yankılanıyordu.
- 2
-den dolayı, sebebiyle, yüzünden
Ewê ji qehrê guldank şikest
Kahrından vazoyu kırdı.
Ji nêza mir
Açlıktan öldü.
Mîz kir ji tirsa re
Korkudan altını ıslattı.
- 3
-den, arasından, içinden
Min sêv ji nav selikê hilbijart.
Sepetin içinden bir elma seçtim.
- 4
-den mamul (yapılmış)
Helva ji şîrêzê çênabe
Çiriş otundan helva olmaz.
- 5
-den beri
Ez vî karî ji zaroktiya xwe ve dikim.
Bu işi çocukluğumdan beri yapıyorum.
- 6
-e nazaran, -den daha (üstünlük derecesi)
Riwê te ji heyva çardehê rewşentir e
Yüzün dolunaydan daha aydındır.
- 7
durumu/tarzı gösterir: ji piyan (ayakta)
Mala mêvanan biçûk bû, gelek kes neçar man ku ji piyan rawestin.
Misafir evi küçüktü, birçok kişi ayakta durmak zorunda kaldı.
- 8
takılarla birleşik kullanımlar
Roja xweş ji sibehê de xweş e
İyi gün sabahtan bellidir.
Ew ji şeher der dijî
O şehrin dışında yaşar.
Ji te pê ve tu kes tune
Senden başka hiç kimse yok.
Ez ji te re hertiştî dibêjim
Sana her şeyi anlatıyorum.
Ji wê havînê û vir de min hevalê xwe nedîtiye.
O yazdan beri arkadaşımı görmedim.