jih
ژهKökenKokkrş. Far. zeh, Skt. jyā
Kiriş, yay kirişi; hayvani bağırsaktan bükülmüş tel; saz veya keman teli.
Bkz.Binêretîr I
EşanlamlıHevwatejik
ÖrneklerMînak
Şervan kevana xwe ya hesinî bi jihekî zexm girêda û tîr avêt.
Savaşçı demir yayını sağlam bir kirişle bağladı ve ok fırlattı.