jin
ژنKökenKokkrş. Far. zan, Pehl. zan, Av. jaini-
- 1
Kadın, hatun
Bkz.BinêrepîrikŞêr şêr e, çi jin e çi mêr e; di karê zeviyê de jî jin ji mêran ne kêmtir in.
Aslan aslandır, ister dişi ister erkek; tarla işinde de kadınlar erkeklerden geri kalmaz.
- 2
zevce, eş, hanım, refika.
Jina min got: “Îşev mêvan tên, zû were malê.”
Karım “Bu akşam misafir gelecek, eve erken gel” dedi.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
jin anîn / jin standin evlenmek, zevce almak (erkek için).
jina bî dul kadın (Bkz.Binêre jinebî).