kîn
کینKökenKokkrş. Far. kīn, Pehl. kēn, Av. kaēnā-
Kin, garez, öç duygusu, derin husumet, hınç.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
bêkîn kinsiz, garazsız.
kîn hilgirtin kin beslemek, hınç gütmek.
ÖrneklerMînak
Kîn û dijminatî tenê dilê mirovan tarî dike û yekîtiyê xira dike.
Kin ve düşmanlık yalnızca insanların kalbini karartır ve birliği bozar.