kavil

کاڤل

er. & sf.(-î)ayrıcaherwiha: kawil

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

1
Yıkıntı, harabe, ören yeri
Bkz.Binêrewêran xirab
Şemdînan jî man li ser kawilêt sotî
Şemdinanlılar da yanmış yıkıntılarının başında kaldılar.
2
(rengdêr) yıkık, harabe, viran.
Li ber gund xaniyekî kavil heye; dibêjin berê mala axê bû.
Köyün girişinde yıkık bir ev var; eskiden ağanın eviymiş diyorlar.