kef

1. 1

   Köpük, mayi kabarması

   Kefa spî ya ava deryayê li ser kevirên peravê dilerizî.

   Deniz suyunun beyaz köpüğü kıyıdaki taşların üzerinde titriyordu.

2. 2

   küf tabakası, mayalanma kaymağı.

   Bkz.Binêredewjin

   Kefa ser tirşiyê bi kevçî rake û bavêje, wê çaxê tirşî xera nabe.

   Turşunun üstündeki küf tabakasını kaşıkla alıp at, o zaman turşu bozulmaz.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv