keftar

کەفتار

er. & diş.(-î / -ê)ayrıcaherwiha: kevtar, heftar

KökenKokkrş. Far. kaftār

1
zool. Sırtlan (Hyaena / Crocuta)
Bkz.Binêregornebaş
Şivanî ji dûr ve dît ku keftarek li dora kerî digere.
Çoban uzaktan bir sırtlanın sürünün çevresinde dolaştığını gördü.
2
huysuz, aksi ihtiyar.
Cîranê me yê qata jor bûye keftarek; zarok hinekî deng bikin, tavilê diqîre.
Üst kattaki komşumuz huysuz bir ihtiyara döndü; çocuklar biraz ses etse hemen bağırıyor.

EşanlamlıHevwategornebaş