kel

1. 1

   Boynuzsuz veya kısa boynuzlu koyun / keçi

   Bkz.Binêrebizinmîkol IIIqoç

   Berana kel a bê qiloç di nava keriyê pez de bi nermî dimeşiya.

   Boynuzsuz koç sürü içinde uysalca yürüyordu.

2. 2

   hayvanların çiftleşme arzusu / kızışma vakti.

   Payîz hat, beran ketin kelê; êdî wext e em wan berdin nav miyan.

   Sonbahar geldi, koçlar kızıştı; artık onları koyunların arasına salma vakti.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv